Αναρωτιέμαι αν υπάρχει πιο ύπουλο συναίσθημα από την αγάπη... Σε εγκλωβίζει με τον πιο άσχημο τρόπο...ώστε να μη μπορείς ούτε μαζί ούτε μακριά της... Σε σπάει σε κομμάτια και κάνει τους άλλους σου εαυτούς τη χειρότερη φυλακή σου. Βρίσκεις την αγάπη και νομίζεις πως επιτέλους δεν είσαι μόνος... Μα όταν αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο σε αφήνει πιο μόνο από ποτέ. Η ψυχή σου ένα κενό και εσύ στροβιλίζεσαι εκεί μέσα σα χαμένος...
Οποια διαδρομή και αν πάρεις στο τέλος μόνο το δικό σου πρόσωπο σε περιμένει.
και το μόνο που μένει είναι να μάθεις να το αντέχεις.
Αλλιώς όλα μάταια...Οταν δεν αντέχεις την ίδια σου την ύπαρξη γίνονται όλα μάταια...
περιπλανητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου