Πόσο πρέπει να αγαπάμε ωστε να μην κάνουμε κακό στον εαυτό μας και στον άλλο?
η πολλή αγάπη βλάπτει σοβαρά...
και γινεται κάτι άλλο που δε ξέρω πως λέγεται.
και όλα πλέον είναι τόσο ρευστά...
τι είναι δικό μου, τι δικό σου...τι κάνω για μένα, τι για σενα...από που ξακινούν και που τελειωνουν οι πράξεις μας...δε ξέρω. παραγίναμε ένα και μπλεχτήκαμε.
ή μήπως δε γίναμε ποτέ...
όλη η ζωή μου ένας χυλός από αισθήματα, σκέψεις, πρόσωπα...
ούτε μια σταθερά.
Ολα ρέουν...κι εγώ νιώθω ότι βουλιάζω και αναδεύομαι μέσα σ' αυτό το ρευστό μιγμα ζωής.
και περιμένω...δεν έχω ιδέα τι...τι μπορεί να αλλάξει?
αιώνες τώρα η ιστορία απλά επαναλαμβάνεται.
και φοβάμαι ότι έχω αρχίσει να εθίζομαι στον πόνο...
περιπλανητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου