Kαμαρώνεις σα λουλούδι λευκό στην πλαγιά ενός βουνού που ανεβαίνω,
κι όσο φτάνω μακραίνεις ξανά δρόμους, μόνο δρόμους διαβαίνω.
Kυνηγάω τη σκιά μου κι όσο ψάχνω μακριά μου σε χάνω.
Eίσαι εικόνα που σβήνει στο κενό και μ' αφήνει να ψάχνω πιο κάτω.
Δεν αντέχω στη σιωπή σου να ζώ, είμαι ξέμπαρκη ψυχή ταραγμένη.
Δε χωράω στο μικρό μου εαυτό, πές μου ποιά αλυσίδα μας δένει;
Kυνηγάω τη σκιά μου κι όσο ψάχνω μακριά μου σε χάνω.
Eίσαι εικόνα που σβήνει στο κενό και μ' αφήνει να ψάχνω πιο κάτω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου