Το Όνειρo μου...χίμαιρα...
στον ορίζοντα φως θερμό...φως ψυχρό...
πότε αστραπή και πότε μια κουκίδα φωτός που τρεμοπαίζει...
δεν το βλέπω...το βλέπω...
τρέχω να το φτάσω...
μα παραπατώ στη λακούβα και πέφτω...
πληγές στα γόνατά μου...και περιμένω...
και όταν το αίμα σταματά στέκομαι στα πόδια μου και πάλι ξεκινώ...βαδίζοντας αργά...
τωρα ξέρω πια...προσέχω...
και ξαφνικά το φως με τυφλώνει...ξανά...
και αρχίζω πάλι να τρέχω...
και τωρα πια το νιώθω...το μυρίζω...το ακούω...
σα μαγνήτης με τραβάει πάνω του...
μου γελάει...μου κανει νεύμα να πλησιάσω κι άλλο...
κι εγώ θολώνω και στο θαύμα πάλι πιστευω...
το χέρι σηκώνω να τ΄αγγίξω...
μα αυτό αλλάζει πρόσωπο και γινεται κόκκινο σαν τη φωτιά...
τα χέρια του γλώσσες πύρινες να με αγγαλιάσουν...να με κάψουν...
γινόμαστε ένα...
καίγομαι...
και σαν αερικό τώρα αιωρούμαι πάνω απο τη στάχτη μου...
άυλο πλάσμα...
και τη φωτιά πώς θα ξανανιώσω...?
περιπλανητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου