σήμερα πάλι το πιστεύω...
και είναι τελείως παράδοξο...
ψύχωση και εμμονή...?
τρέλλα?
ή ένστικτο...?
μπερδεύτηκα πάλι...
τα ΄παίξε το μυαλό...γέμισε η μνήμη, μπλόκαρε ο επεξεργαστής...
και η ψυχή, κόψε ράψε κόψε ράψε, ξέφτια έγινε...
ρούχο μοναδικό και αγαπημένο, πολύτιμο, φθαρμένο από το χρόνο και το φόρεμα...
αδυνατίζω μου πηγαίνει...παχαίνω δε μου πηγαίνει...
μα πρέπει πάση θυσία να το προστατέψω...
όπως θα έκανα με το φετίχ μου!
περιπλανητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου