θέλω να κλέψω τη στιγμή...
να την αρπάξω από το σύμπαν με κίνηση αστραπιαία και αφοπλιστική...
να την ορίσω όπως θελω...και να τη βάλω φυλαχτό στο στήθος σου...και κοκαλάκι στα μαλλια μου...
τη στιγμή που θα έρχομαι από το πουθενά κι εκεί θα πηγαίνω...
τη στιγμή που θα έχω κλεισει όλες τις χαραμάδες της ψυχής μου...τίποτα μη φύγει και τίποτα άλλο να μη μπει...
τη στιγμή που θα ακούω βιολιά και φυσαρμόνικες... το κύμα που σκάει...τους γλάρους...τη σιωπή... το αίμα σου...την κίνηση των ματιών σου...
τη στιγμή που θα ακούσω τη δόνηση της καρδιάς σου...
που οι πολλοί θα γίνουν ενας...
εκείνη τη στιγμή που θα συναντηθούν οι δρόμοι μας...να είμαστε εκεί...
όλα να συντελέσουν στο να είμαστε εκει...
λες και όλος ο κόσμος περιμένει να σωθεί από εκείνη τη στιγμή...
περιπλανητής
08/06/09
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου